Moshe Friedman, de controversiële rabbijn die aan de basis ligt van het gerechtelijk onderzoek naar besnijdenispraktijken in Antwerpen, waarschuwt België om niet toe te geven aan de Amerikaanse druk om de rechtszaak stop te zetten. De omstreden geestelijke spreekt van alarmerende toestanden waarbij kinderen zware infecties opliepen en zelfs sterfgevallen vielen.
Persoonlijke ervaring als drijfveer
Friedman, vader van acht kinderen waaronder drie zonen, stelt dat zijn eigen kinderen getroffen zijn door de gevolgen van traditionele besnijdenissen. “Mijn drie zonen zijn slachtoffer geworden van besnijders die eigenlijk dierenslachters zijn”, verklaart hij, zonder in te gaan op specifieke medische details omwille van de privacy.
De rabbijn benadrukt dat zijn geval geen geïsoleerd incident betreft. Hij wijst naar een veel breder patroon van problematische praktijken, vooral in de Antwerpse joodse gemeenschap.
Ernstige medische complicaties
Volgens Friedmans beweringen zijn er in Antwerpen kinderen besmet geraakt met herpes en andere overdraagbare aandoeningen. Hij spreekt zelfs van HIV-besmettingen en sterfgevallen die zouden samenhangen met deze besnijdenispraktijken. “In Antwerpen vind je de meest schrijnende situatie van de hele wereld”, aldus de rabbijn.
Deze ernstige beschuldigingen vormen de kern van het lopende gerechtelijk onderzoek tegen drie joodse besnijders in België.
Kritiek op Amerikaanse interventie
De tussenkomst van de Amerikaanse ambassadeur Bill White, die België opriep om de rechtszaak stop te zetten, stuit op felle kritiek van Friedman. Hij beschouwt deze interventie als een aanval op de Belgische rechtstaat en soevereiniteit.
“Als België hier toegeeft, betekent dit het einde van de soevereiniteit van ons land”, waarschuwt hij. De rabbijn suggereert dat de VS eerder al achter de schermen druk hebben uitgeoefend via het ministerie van Justitie, en nu openlijk tussenkomen omdat eerdere pogingen faalden.
Controversiële figuur in joodse gemeenschap
Friedman, van Amerikaanse origine en eerder woonachtig in Wenen, staat bekend als een polariserende figuur. Na zijn vestiging in Antwerpen slaagde hij er niet in zich te integreren in de lokale joodse gemeenschap. Integendeel, zijn uitspraken over de Holocaust en het Midden-Oostenconflict brachten hem in conflict met de gemeenschap.
De laatste jaren profileert hij zich als klokkenluider van vermeende misstanden binnen joodse kringen, waarbij de besnijdeniskwestie zijn hoofdstrijdpunt werd.
Oproep tot standvastigheid
Friedman roept de Belgische autoriteiten op om niet te wijken voor buitenlandse druk. Hij stelt dat diplomaten die zich inlaten met de Belgische rechtspraak hun boekje te buiten gaan en hier niets te zoeken hebben.
De beschuldiging dat België zich zou bezondigen aan antisemitisme door dit onderzoek te voeren, wijst hij resoluut af. “Het is net andersom. Pasgeboren baby’s in de steek laten, dát is antisemitisch”, countert hij.
