Bron: New Scientist | Methode: Herschreven
Origineel: “What is Bryan Johnson up to now? We try to explain”
Feedback's eyebrows are raised at tech millionaire Bryan Johnson's latest exploits, which involve Grimes, music, and hallucinogenic mushrooms
De wereld van technologie en wetenschap kent soms verhalen die zo bizar zijn dat ze eerder uit een sciencefictionroman lijken te komen dan uit de werkelijkheid. Het online muziekmagazine Stereogum formuleerde het op 29 november perfect met een kop die alle bizarre elementen samenvatte: “Grimes DJing immortality influencer’s shroom trip with special guest Mr. Beast”.
**De zoektocht naar onsterfelijkheid**
Centraal in dit verhaal staat Bryan Johnson, een Amerikaanse tech-miljonair die zich volledig heeft toegelegd op het verlengen van zijn levensduur. Johnson heeft van onsterfelijkheid zijn levensmissie gemaakt en experimenteert daarbij met diverse methoden, variërend van relatief normale aanpakken zoals lichaamsbeweging en dieetveranderingen tot meer controversiële behandelingen.
Zo nam Johnson een tijd lang rapamycine, een immunosuppressief medicijn dat normaal wordt voorgeschreven aan mensen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan. Deze behandeling heeft hij inmiddels stopgezet. Zijn ultieme doel is nog ambitieuzer: Johnson wil zijn bewustzijn uploaden naar een kunstmatige intelligentie.
**Een gelivestreamde psychedelische ervaring**
Johnson’s nieuwste experiment bestond uit het nemen van hallucinogene paddenstoelen terwijl verschillende biomarkers werden gemeten – het geheel werd live uitgezonden op internet. Voor de muzikale begeleiding werd Grimes ingeschakeld, een muzikante bekend om haar sciencefiction-geïnspireerde albums zoals “Miss Anthropocene” uit 2020 en haar debuut “Geidi Primes”, een (verkeerd gespelde) hommage aan Frank Herbert’s Dune.
Hoewel YouTuber MrBeast uiteindelijk niet opdaagde, waren er wel andere prominente gasten aanwezig, waaronder Marc Benioff, CEO van Salesforce, en techjournalist Ashlee Vance. De video van het evenement is online beschikbaar en duurt meer dan vijfeneenhalf uur.
**Onverwachte wetenschappelijke vragen**
Terwijl Johnson experimenten met zijn eigen lichaam uitvoert, duiken er in de wetenschappelijke literatuur soms even onverwachte vragen op. Een paper uit 2014 in het tijdschrift Folia Parasitologica stelde bijvoorbeeld de vraag: “Correleren de prevalentie van latente toxoplasmose en de frequentie van Rhesus-negatieve personen met het nationale aantal verkeersongelukken?”
Deze vraag is minder willekeurig dan hij lijkt. Toxoplasma gondii is een eencellige parasiet die katten infecteert en bij veel mensen voorkomt. Er wordt vermoed dat deze parasiet gelinkt is aan psychiatrische aandoeningen zoals de intermitterende explosieve stoornis. Het antwoord op de onderzoeksvraag bleek overigens “nee” te zijn, althans wanneer de statistieken correct werden gecontroleerd.
**AI-gegenereerde wetenschappelijke chaos**
Een recent voorbeeld van hoe technologie soms volledig de verkeerde kant opgaat, kwam aan het licht in het wetenschappelijke tijdschrift Scientific Reports. Op 19 november verscheen er een studie die beweerde een AI-gebaseerd systeem te beschrijven voor het helpen diagnosticeren van autismespectrumstoornis.
Het probleem zat in figuur 1, die werd gepresenteerd als een infographic van het voorgestelde systeem. De afbeelding, volledig gegenereerd door kunstmatige intelligentie, was zo chaotisch en vol fouten dat het bijna surrealistisch werd. Centraal stond een vrouw met een klein kind op schoot, waarbij haar benen leken te zijn ingekapseld in beton. Het kind wees naar een tekstballon met de tekst “MISSING VALUE &runctitional features”, terwijl elders “Historical medical frymblal & Environental features” te lezen viel.
De bizarre elementen stapelden zich op: een roze vlek die op een beschadigde kidneyboon leek en “7 TOL Llne storee” zou voorstellen, verwijzingen naar “Factor Fexcectorn” en “Totalbottl”, en een onverklaarbare fiets met spijkers. Het geheel was zo onsamenhangend dat wetenschappers op sociale media massaal hun ongeloof uitten.
**Snelle rectificatie versus decennialange vertragingen**
Scientific Reports reageerde opvallend snel op de kritiek en trok de studie al op 5 december in, slechts ruim twee weken na publicatie. Dit staat in schril contrast met de traagheid waarmee sommige andere wetenschappelijke correcties plaatsvinden.
Een sprekend voorbeeld hiervan betreft het werk van psycholoog Hans Eysenck. Volgens Retraction Watch zouden tientallen van zijn papers mogelijk ingetrokken moeten worden vanwege “twijfelachtige data” en andere problemen, inclusief bizarre beweringen over “kankervattige persoonlijkheden”. Het probleem? Eysenck overleed al in 1997, wat de glaciale snelheid van dit correctieproces pijnlijk duidelijk maakt.
**Conclusie**
Deze verhalen illustreren de soms absurde uitwassen van onze huidige technologische tijdperk. Terwijl tech-miljonairs experimenteren met extreme levensverlengingsmethoden en AI steeds meer wetenschappelijke processen infiltreert, blijft kritische beoordeling van buitengewone claims essentieel. De snelle intrekking van de AI-gegenereerde studie toont aan dat het wetenschappelijke systeem, ondanks zijn gebreken, uiteindelijk wel degelijk kwaliteitscontrole kan bieden – zij het soms met aanzienlijke vertraging.