Voor wetenschappers blijkt de balans tussen carrière en gezinsvorming een complexe uitdaging. Biologisch antropoloog Alison Behie van de Australian National University deelt haar persoonlijke verhaal over vruchtbaarheidsproblemen en de impact op haar academische loopbaan.
Carrière versus moederschap: een pijnlijk dilemma
Behie, die zich specialiseert in evolutionaire verklaringen voor menselijk gedrag, vertelt hoe ze haar eerste kind gemakkelijk kreeg, maar rond haar veertigste worstelde met een tweede zwangerschap. Na jaren natuurlijk proberen, doorliep ze meerdere IVF-behandelingen, waarbij ze miskramen en mislukte pogingen moest doorstaan.
“Het overheersende gevoel was schuld omdat ik mijn carrière had geprioriteerd boven mijn gezin. Zo zou niemand zich ooit moeten voelen”, aldus Behie. Deze worsteling is representatief voor vele wetenschappers die geconfronteerd worden met biologische klokken en academische ambities.
Taboe in wetenschappelijke kringen
Karen Jones van de University of Reading, die onderzoek doet naar carrièreontwikkeling van vrouwen in het hoger onderwijs, benadrukt dat de onzekerheid van onderzoekscarrières vaak samenvalt met de levensfase waarin mensen kinderen willen. “Het is niet ongewoon dat mensen jarenlang van het ene tijdelijke contract naar het andere gaan, precies wanneer ze beslissingen nemen over gezinsvorming.”
Behie beschrijft hoe ze haar vruchtbaarheidsproblemen grotendeels geheim moest houden. Acht tot tien jaar geleden was dit geen onderwerp dat openlijk besproken werd in academische kringen. “Ik kon niet op het werk komen huilen of afgeleid zijn. Ik werd geacht gefocust te blijven op mijn werk.”
Praktische obstakels en professionele gevolgen
De academische wereld brengt specifieke uitdagingen met zich mee. Behie kon tijdens de Zika-crisis niet reizen voor onderzoek omdat fertiliteitskliniek behandelingen weigerden na verblijf in risicogebieden. Dit soort dilemma’s dwingen onderzoekers moeilijke keuzes te maken tussen behandeling en carrièrekansen.
Collega’s stelden vragen over gemiste conferences en onderzoeksreizen, maar eerlijke antwoorden maakten hen oncomfortabel. Deze situatie illustreert hoe vruchtbaarheidsproblemen kunnen leiden tot professionele isolatie.
Vlaamse context en verandering
Hoewel dit onderzoek internationale ervaringen belicht, zijn vergelijkbare uitdagingen zichtbaar aan Vlaamse universiteiten. Wetenschappers aan instellingen zoals de KU Leuven en Universiteit Gent worstelen eveneens met de balans tussen onderzoeksdruk en gezinsplanning.
Gelukkig signaleert Behie positieve veranderingen: “Het wordt nu meer besproken in de academische wereld, wat wonderbaarlijk is.” Wanneer vrouwen openlijk praten over vruchtbaarheidsproblemen, ontdekken ze dat vele collega’s vergelijkbare ervaringen hebben, wat de isolatie doorbreekt.
Wendy Dossett, emeritus professor religieuze studies aan de University of Chester, vat de problematiek samen: “Ik leed onder de aanname dat ik een kinderloze carrièrevrouw was, terwijl ik in werkelijkheid een gebroken hart had door kinderloosheid.”
