Bron: NOS Algemeen | Methode: Herschreven
Origineel: “Zuid-Koreanen mogen voor het eerst Noord-Koreaanse krant lezen”
"De gezellige en moderne huizen tonen de warme en liefdevolle zorg van de gerespecteerde kameraad Kim Jong-un om ons volk koste wat kost het gelukkigste volk ter wereld te maken." Noord-Koreaanse propagandateksten als deze en andere lofzangen over de Noord-Koreaanse…
Voor het eerst sinds de oprichting van Zuid-Korea in 1948 kunnen burgers de Noord-Koreaanse staatskrant Rodong Sinmun inzien. Deze historische beslissing markeert een belangrijke verschuiving in het beleid van president Lee Jae-myung, die inzet op een verbetering van de relaties met het noordelijke buurland.
Beperkte toegang onder strikte voorwaarden
De papieren versie van de Rodong Sinmun is niet vrij verkrijgbaar in Zuid-Korea. Burgers kunnen de krant alleen raadplegen op 181 speciaal aangewezen locaties, waaronder bibliotheken, overheidsgebouwen en onderwijsinstellingen. De website van de Noord-Koreaanse staatskrant blijft voorlopig nog altijd geblokkeerd voor het Zuid-Koreaanse publiek.
Voorheen was het lezen van de Noord-Koreaanse krant alleen toegestaan onder zeer specifieke voorwaarden, zoals voor journalistiek werk of wetenschappelijk onderzoek. Deze versoepeling betekent dus een aanzienlijke wijziging in het decennialange restrictieve beleid.
Propaganda en lofzangen op Kim Jong-un
Lezers die de krant raadplegen, krijgen een inkijk in de Noord-Koreaanse propagandamachine. Typische passages prijzen dictator Kim Jong-un en zijn familie in overdreven bewoordingen. Op de voorpagina van de Rodong Sinmun prijkt vrijwel altijd de Noord-Koreaanse leider.
“De gezellige en moderne huizen tonen de warme en liefdevolle zorg van de gerespecteerde kameraad Kim Jong-un om ons volk koste wat kost het gelukkigste volk ter wereld te maken.”
Dergelijke lofzangen en propagandateksten over de Noord-Koreaanse dictator en zijn familie zijn nu voor het eerst toegankelijk voor gewone Zuid-Koreaanse burgers.
Diplomatieke verschuiving van president Lee
President Lee Jae-myung verdedigt de beleidswijziging als een kans voor mensen om de realiteit in Noord-Korea beter te begrijpen en er kritisch over na te denken. Hij beschouwt het verbod op de Rodong Sinmun als achterhaald en vindt dat het een verouderd wantrouwen weergeeft in het vermogen van burgers om propaganda te herkennen.
Het opheffen van het verbod past in een bredere diplomatieke verschuiving van de Zuid-Koreaanse regering. Lee streeft naar betere relaties met Noord-Korea, hoewel zijn handreikingen van de afgelopen maanden nog steeds worden afgeslagen door de familie Kim. Er zijn wel enkele kleine signalen van toenadering: Noord-Korea verwijderde de propagandaluidsprekers aan de grens kort nadat Zuid-Korea hetzelfde had gedaan.
Strikte informatiecontrole sinds 1948
De Zuid-Koreaanse overheid controleert traditioneel zeer streng de verspreiding van informatie uit Noord-Korea, uit vrees voor ideologische beïnvloeding. Deze restrictieve aanpak werd direct na de oprichting van Zuid-Korea vastgelegd in de Nationale Veiligheidswet.
- Sinds 2008 censureert en blokkeert Zuid-Korea Noord-Koreaanse mediawebsites
- Ongeveer zestig Noord-Koreaanse websites blijven geblokkeerd
- Het ministerie van Hereniging zegt zich in te zetten voor meer toegang
- Ondanks jaren van discussie en protest komt er vooralsnog geen verandering
Experts: zorgen over beïnvloeding overdreven
Bada Nam, secretaris-generaal van PSCORE, een organisatie die zich inzet voor Koreaanse hereniging, acht zorgen over beïnvloeding via Noord-Koreaanse media onnodig. Hij stelt dat er maar weinig mensen zijn die door het lezen van Noord-Koreaanse media het regime gaan bewonderen.
“Zulke gevallen zijn uiterst zeldzaam. Die mensen worden meestal gedreven door zeer specifieke politieke motieven, en niet door de overtuigingskracht van de Noord-Koreaanse propaganda zelf.”
Nam benadrukt dat Zuid-Koreanen, in tegenstelling tot hun noorderburen, ook toegang hebben tot informatie die de Noord-Koreaanse propaganda weerlegt of tegenspreekt. Ook Noord-Koreaanse vluchtelingen zouden volgens hem niet gevoeliger zijn voor propaganda, omdat zij als geen ander weten hoe de realiteit in Noord-Korea werkelijk is.
Symbolische stap of echte vooruitgang?
Chad O’Connell, oprichter van NK News, een Engelstalige website over Noord-Korea, beschouwt de versoepeling vooral als symbolisch. Hij wijst erop dat mensen flink wat moeite moeten doen voordat ze de krant kunnen lezen, en dat het doorzoeken van gedrukte versies minder eenvoudig en nauwkeurig is dan online versies.
O’Connell stelt dat als de regering echt wil dat er meer kennis over Noord-Korea beschikbaar komt, Zuid-Korea eigenlijk de website van de krant toegankelijk zou moeten maken. Voor onderzoekers maakt de huidige versoepeling weinig verschil.
Wat betekent dit?
Nam is positiever gestemd over de ontwikkeling. Hij argumenteert dat decennia aan ervaring hebben aangetoond dat contactbeperking vanuit Zuid-Korea niet tot de gewenste verandering leidt. Noord-Korea vreest juist voortdurend de invloed van Zuid-Korea, omdat de politieke, sociale en culturele realiteit daar een uitdaging vormt voor de controle van het regime.
Hoewel de toegang tot de Noord-Koreaanse staatskrant vooralsnog beperkt blijft tot specifieke locaties, markeert deze beslissing een belangrijke koerswijziging in de Zuid-Koreaanse benadering van het noorden. Of dit zal leiden tot echte vooruitgang in de onderlinge relaties, hangt af van de bereidheid van beide landen om verdere stappen te zetten richting openheid en dialoog.