Bron: VRT NWS | Methode: Herschreven
Origineel: “Al opvallend veel verzwakte vogels in Oostende dit jaar door koudeprik en storm”
Het opvangcentrum voor vogels en wilde dieren in Oostende moest dit jaar al dubbel zo veel dieren opvangen als in dezelfde periode vorig jaar. Zo komen er veel houtsnippen binnen, maar ook dieren die je hier maar heel zelden ziet,…
Het opvangcentrum voor vogels en wilde dieren in Oostende kampt met een ongekend drukke start van het jaar. Sinds 1 januari kwamen al zo’n vijftig verzwakte dieren binnen – dubbel zoveel als in dezelfde periode vorig jaar. De oorzaken zijn divers: van extreme weersomstandigheden tot milieuvervuiling.
**Koudeprik zorgt voor hongerige houtsnippen**
“Sommigen hebben last van de koudeprik”, legt Claude Velter van het opvangcentrum uit. Vooral de houtsnip heeft het momenteel bijzonder moeilijk. Deze bosvogel, herkenbaar aan zijn karakteristieke lange snavel, is gespecialiseerd in het zoeken naar wormen in de grond. Door de aanhoudende koude trekken de wormen zich echter veel dieper in de aarde terug, buiten het bereik van de vogels.
“Hier en daar is de aarde ook bevroren, waardoor de snip helemaal geen eten vindt”, aldus Velter. Dit natuurlijke gedrag van wormen bij vriesweer brengt de houtsnippen in een levensbedreigende situatie, omdat ze hun voedselvoorziening volledig zien wegvallen.
**Zeldzame noordelijke bezoekers aan de kust**
Naast de lokale vogels die het moeilijk hebben, krijgt het centrum ook ongewone gasten binnen. Verschillende soorten zeevogels spoelen uitgeput aan op de Belgische kust, waaronder een alk en een drieteenmeeuw. Maar de meest bijzondere vondst is ongetwijfeld de papegaaiduiker, een zeer zeldzame vogel in onze contreien.
Deze noordelijke bezoekers zijn waarschijnlijk slachtoffers van de grote eindejaarsstorm die Scandinavië eind vorig jaar teisterde. “Beesten van daar bereiken nu uitgeput onze kust”, verklaart Velter. “Als het dagen na elkaar zwaar stormt, kunnen zeevogels niet goed vissen en verzwakken ze.” De vogels raken uitgeput tijdens hun gedwongen reis zuidwaarts en belanden uiteindelijk aan de Vlaamse kust.
**Meerdere bedreigingen tegelijk**
De weersomstandigheden zijn echter niet de enige uitdaging waarmee het opvangcentrum te maken heeft. Velter wijst erop dat ook de vogelgriep nog altijd een bedreiging vormt voor de vogelpopulatie. Deze aanhoudende ziekte blijft zorgen voor extra waakzaamheid bij de opvang van nieuwe dieren.
Daarnaast zorgde het olielek dat vorig weekend werd ontdekt in Lombardsijde voor een nieuwe crisis. “Dat is rampzalig voor lokale watervogels”, benadrukt Velter. Hoewel de brandweer erin slaagde enkele wilde eenden te redden, vrezen de medewerkers voor het lot van de vogels die niet tijdig werden gevonden. Door de olie op hun veren verliezen watervogels hun isolerende eigenschappen, waardoor ze in de koude nachten dreigen te sterven aan onderkoeling.
**Record jaar 2025 als voorbode**
De drukte van dit jaar komt bovenop een al uitzonderlijk druk 2025. Het centrum in Oostende ving toen in totaal meer dan 5.600 dieren op, wat een stijging van vijftien procent betekende ten opzichte van 2024. Deze cijfers illustreren een duidelijke trend van toenemende nood bij wilde dieren.
“Het is natuurlijk nog te vroeg om te besluiten dat dit jaar nog drukker wordt”, nuanceert Velter voorzichtig. “Maar we houden wel ons hart vast.” De zorgen van het centrum zijn niet ongegrond, gezien de combinatie van extreme weersomstandigheden en andere bedreigingen die zich dit jaar al hebben voorgedaan.
**Financiële zorgen en strengere normen**
Naast de operationele uitdagingen kampt het centrum ook met financiële onzekerheid. De Vlaamse overheid heeft nog steeds niet gereageerd op de vraag naar meer financiering, terwijl deze steun steeds belangrijker wordt. Sinds 1 januari legt de Vlaamse overheid bovendien strengere normen op aan de opvangcentra, wat extra middelen en inspanningen vereist.
Deze combinatie van meer werk en strengere eisen, zonder de zekerheid van aangepaste financiering, zorgt voor extra druk op een sector die al onder spanning staat.
**Groeiend bewustzijn als lichtpunt**
Ondanks alle uitdagingen wil Velter positief blijven over één belangrijke ontwikkeling. “Dat we meer dieren binnenkrijgen, komt ook omdat mensen zich meer bekommeren om dieren in nood”, stelt hij vast. Deze trend is niet uniek voor Oostende, maar speelt ook bij andere opvangcentra in Vlaanderen.
“Dat gebeurt bij ons, maar ook bij de andere opvangcentra. Daar kunnen we alleen maar blij om zijn”, besluit Velter. Het groeiende bewustzijn en de bereidheid van burgers om hulp te zoeken voor dieren in nood is een positieve evolutie die het centrum koestert.
De komende weken zullen uitwijzen of de extreme start van 2026 zich voortzet, maar één ding staat vast: het opvangcentrum in Oostende staat voor uitdagende tijden waarin zowel natuurlijke als menselijke factoren de druk op wilde dieren blijven opvoeren.