In een recente analyse voor The Daily Signal schetst historicus en politiek commentator Victor Davis Hanson een somber beeld van de huidige staat van Europa en Noord-Amerika. Volgens Hanson bevinden deze regio’s zich midden in een crisis die niet enkel economisch of politiek is, maar fundamenteel cultureel. De kern van het probleem ligt volgens hem in de mislukte assimilatie van grote groepen migranten, wat leidt tot toenemende sociale onrust en een geostrategische verzwakking van het Westen.
Hanson wijst op de recente rellen in landen als Frankrijk, België, Italië en Albanië als symptomen van een dieper liggend probleem. Hoewel de onrust vaak wordt toegeschreven aan ontevreden studenten of socialistische agitatie, stelt hij dat de drijvende kracht achter de chaos de aanwezigheid is van immigrantenpopulaties die zich niet willen integreren. Volgens Hanson is de paradox dat mensen vluchten uit landen met autocratische regimes, om vervolgens in het Westen diezelfde autocratische reflexen te hanteren.
De Wortels van de Onrust en de Rol van het Links
Volgens de auteur is de politieke linkerzijde verantwoordelijk voor de huidige situatie. Hanson stelt dat links immigranten kritiek op immigratie onmiddellijk bestempelt als xenofobie, terwijl de meeste centristen en rechtsen juist voor immigratie zijn, mits deze aan drie voorwaarden voldoet: het moet legaal zijn, het moet divers zijn (niet enkel uit één regio) en het moet gematigd zijn. De huidige instroom is volgens hem te massaal om effectieve acculturatie mogelijk te maken.
Hanson bekritiseert het gebrek aan meritocratie in het huidige immigratiebeleid. Hij stelt dat westerse landen te veel mensen binnenlaten zonder te screenen op vaardigheden of de bereidheid om de lokale taal te spreken. “Het moet gemeten zijn. Mensen moeten in de duizendtallen komen die geaccultureerd, geassimileerd en geïntegreerd kunnen worden. Want als dat niet gebeurt, dan komt wat daar is hierheen, in plaats van dat wat daar is hierheen komt en ‘Westers’ wordt,” legt hij uit.
De Mythe van de ‘Ander’ en de Mislukte Integratie
Een centraal punt in Hansons betoog is de erosie van het westerse zelfbewustzijn. Hij stelt dat het Westen niet langer gelooft dat zijn eigen cultuur en beschaving superieur zijn aan de alternatieven. Hierdoor is er geen actieve inspanning meer vanuit de staat om nieuwkomers te assimileren. Er wordt nauwelijks meer onderwezen over de Grieks-Romeinse oudheid, de Renaissance, de Verlichting of de grondleggers van de moderne democratie.
In plaats daarvan, zo stelt Hanson, worden immigranten geprezen als ‘de ander’, waarbij hun cultuur van oorsprong — vaak culturen die zo gefaald hebben dat mensen er juist van wegvluchten — als superieur wordt gepresenteerd. Dit creëert een onhoudbare situatie waarin migranten de voordelen van het Westen (veiligheid, vrijheid en welvaart) consumeren, maar hun eigen culturele identiteit strikt behouden of zelfs opleggen aan de gastgemeenschap. “Ze willen de voordelen, maar ze willen de boel cultureel, sociaal of politiek overnemen,” aldus Hanson.
Economische en Sociale Onhoudbaarheid
De financiële druk van dit beleid is volgens Hanson enorm. In Noord- en West-Europa beslaan de sociale voorzieningen vaak 30% tot 40% van het totale BBP. Dit geld gaat grotendeels naar mensen die niet in staat zijn zichzelf te ondersteunen in wat hij een ‘socialistische utopie’ noemt. Dit voedt de wrok bij de belastingbetaler, die ziet dat zijn vrijgevigheid niet wordt beantwoord met dankbaarheid, maar met exploitatie.
Hanson observeert dat de tweede generatie migranten — zij die in het Westen zijn geboren — vaak minder goed integreren dan de eerste generatie. Hij noemt schokkende cijfers: in Canada is 45% van de bevolking eerste of tweede generatie immigranten, en in Australië nadert dit de 50%. In Europa ligt dit gemiddelde tussen de 25% en 35%. Zonder een actieve assimilatiestrategie transformeert de samenleving volgens hem van een ‘smeltkroes’ naar een verzameling van parallelle gemeenschappen.
Geostrategische Risico’s en de Veiligheidsparodox
De culturele crisis vertaalt zich volgens Hanson direct naar geopolitieke zwakte. Hij wijst op de energiepolitiek van het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, die door het afschaffen van kernenergie en fossiele brandstoffen hun economieën hebben beschadigd. Met een dalend geboortecijfer (gemiddeld 1,35 in Europa) en een vergrijzende inheemse bevolking, is het volgens hem onmogelijk om de defensie-uitgaven naar de gewenste 5% van het BDP te tillen.
Hanson brengt dit terug naar de veiligheid: hij noemt als voorbeeld het Verenigd Koninkrijk dat terroristen vrijliet op borgtocht terwijl zij NATO-bases verkenden. Waarom durven Europese landen niet resoluut op te treden tegen dreigingen zoals Iran? Het antwoord is volgens hem angst. “Ze zijn doodsbang… omdat ze immigrantenpopulaties hebben die hen niet mogen en niet willen integreren en het gevoel hebben dat de islam of de autocratische methode superieur is,” stelt hij.
Een Waarschuwing voor de Verenigde Staten
Hoewel de focus op Europa ligt, waarschuwt Hanson dat de Verenigde Staten hetzelfde pad bewandelen. Met ongeveer 25% van de bevolking dat eerste of tweede generatie immigrant is, ziet hij de traditionele ‘melting pot’ verdwijnen. Dit komtEnerzijds door de culturele revolutie van links, die schaamt voor de eigen cultuur (denk aan termen als ‘culturele toe-eigening’), en anderzijds door immigranten die weigeren hun religie als een privézaak te houden en deze in plaats daarvan als staatsreligie willen opleggen.
Hanson concludeert dat de VS de situatie in Europa als een spiegel moeten gebruiken. Als er geen terugkeer komt naar een model van actieve assimilatie en cultureel zelfvertrouwen, wacht de Verenigde Staten een toekomst van sociale fragmentatie en politieke instabiliteit. De tijd om in te grijpen is volgens hem nu, voordat de demografische en culturele verschuiving onomkeerbaar wordt.
Dit artikel werd gegenereerd met Gemma 4 Abliterated · model huihui_ai/gemma-4-abliterated:31b.
