Wereld

Iraniërs komen na 90 dagen internetblokkade geleidelijk weer online: ‘Gevangen tussen oorlog en vrede’

Na bijna drie maanden van totale digitale isolatie krijgen miljoenen Iraniërs weer toegang tot het internet. Het Iraanse regime herstelde deze week geleidelijk de verbinding met het wereldwijde web, na een internetblokkade die het land sinds februari volledig van de buitenwereld afsneed.

De heropening volgt op de aanhoudende oorlog die uitbrak na gezamenlijke aanvallen van de VS en Israël. Meer dan 90 miljoen Iraniërs zaten maandenlang zonder internetverbinding, wat dramatische gevolgen had voor zowel de economie als het dagelijks leven.

Dure VPN’s blijven noodzakelijk

Hoewel de toegang officieel is hersteld, blijft de situatie precair. Veel Iraniërs zijn nog steeds aangewezen op kostbare VPN-verbindingen om betrouwbaar online te kunnen gaan. Een jonge Iraniër vertelt dat hij 100.000 toman (ongeveer 1,28 dollar) moet betalen voor amper 5 GB data via VPN – een aanzienlijk bedrag in een land waar het minimumloon slechts 130 dollar per maand bedraagt.

‘Niet te enthousiast worden’, waarschuwt hij. ‘Terwijl ik nu met je chat, gebruik ik nog steeds een VPN. De prijzen variëren naargelang de stabiliteit van de verbinding – iedereen vraagt wat hij wil.’

Economische crisis verergert

De internetblokkade heeft de al fragiele Iraanse economie verder ondermijnd. Bedrijven die afhankelijk waren van digitale communicatie, online betalingen en internationale contacten leden zware verliezen. Sommige gingen failliet, wat de werkloosheid verder deed stijgen.

De impact is voelbaar in het dagelijks leven. Voedselprijzen zijn verdrievoudigd, met lamsvlees dat nu 9 dollar per kilo kost. ‘Ik heb geen idee hoe mensen overleven’, getuigt een Iraniër uit de middenklasse die nu van loon tot loon leeft.

Leven tussen hoop en vrees

Een Iraanse lerares, die sinds het begin van het conflict alleen nog online les geeft, beschrijft de psychologische impact. Ze droomt ervan haar klas weer te zien, maar vreest tegelijk dat er leerlingen zullen ontbreken. ‘Aan de deur van het klaslokaal zou de angst me overvallen – de hoop dat niemand uit mijn klas ontbreekt.’

De mentale belasting is zwaar. ‘Het leven voelt ondraaglijk, zowel mét als zonder oorlog’, zegt ze. ‘Ik verafschuw zowel het regime als de partijen die Iran hebben gebombardeerd.’

Politieke onzekerheid houdt aan

Terwijl de VS en Iran onderhandelen over een mogelijk staakt-het-vuren en de controle over de strategische Straat van Hormuz, blijft de toekomst onzeker. Een cruciale stem ontbreekt echter in deze gesprekken: die van het Iraanse volk zelf.

‘In Iran leven we gevangen tussen geen oorlog en geen vrede’, vat een jongeman de situatie samen. Hij vreest dat eventuele akkoorden slechts tijdelijke verlichting bieden zonder echte verandering te bewerkstelligen.

Voor veel jonge Iraniërs staat emigratie op de agenda, hoewel de gedachte aan het achterlaten van familie en vrienden pijnlijk blijft. ‘Er is hier geen ruimte om aan een toekomst te denken of te bouwen’, besluit de jongeman.

Bron: VRT NWS