Bron: De Morgen | Methode: Herschreven
Origineel: “Opnieuw homofoob geweld in Brussel: ‘Ik zag meteen dat ze op zoek waren naar een slachtoffer’”
DigitaalDigitaal✓Onbeperkt artikels✓Digitale krant (pdf)✓Gratis toegang tot Fluister en Puzzelfit✓Maandelijks opzegbaar6,912,75per weekDigitaal basisDigitaal basis✓Onbeperkt artikels✓Maandelijks opzegbaar3,912,25per weekiap-DM-44Meeste voordeel6 maanden6,912,75per weekDe korting geldt 6 maanden. Het abonnement is maandelijks opzegbaar.iap-DM-43Meeste voordeel6 maanden3,912,25per weekDe korting geldt 6 maanden. Het abonnement is maandelijks opzegbaar.Vul…
Opnieuw is er sprake van homofoob geweld in Brussel. Binnen enkele dagen werden twee personen uit de LGBTQ+-gemeenschap het slachtoffer van agressie, wat de discussie over veiligheid en tolerantie in de hoofdstad opnieuw aanwakkert.
**Twee gewelddadige incidenten**
Het meest recente incident betrof Mathieu Lonbois, die afgelopen weekend naar een queerboekenbeurs in het centrum van Brussel was geweest. Op weg naar het Anneessensplein om daar de nachtbus naar huis te nemen, werd hij geconfronteerd met een groepje jongeren.
“Ik dacht nog: doe chill, die willen enkel een vuurtje vragen of zo. Maar ik zag meteen dat ze op zoek waren naar een slachtoffer,” vertelt Lonbois. De aanvallers riepen ‘sale pédé’, begonnen hem te duwen, grepen hem bij de nek en trokken aan zijn ketting. Lonbois kon zich losrukken door luidkeels te roepen, waarna de jongeren afdropten. Hoewel hij fysiek ongedeerd bleef, heeft het incident mentaal een zware impact.
Een week eerder werd Jamal, een non-binair persoon, brutaal aangevallen in metrostation Beekkant. Ook zij was op weg naar een queerfeestje toen drie jongemannen haar opmerkten. “Zodra ze me zagen, veranderde hun blik compleet,” vertelde Jamal aan Bruzz. Het slachtoffer werd uitgescholden, gestampt en toen ze op de grond lag, hevig geschopt en geslagen. De aanvallers gebruikten zelfs een motorhelm om haar mee te slaan. Jamal hield er vier hechtingen, een gebroken tand en pijn aan rug en hoofd aan over.
**Zichtbaarheid als risicofactor**
Opvallend is dat beide slachtoffers op weg waren naar queerevenementen en duidelijk herkenbaar waren. Jamal droeg een pruik en vrouwelijke bril, terwijl Lonbois een roze trui, ringen en een ketting droeg. “Ik was inderdaad iets duidelijker queer gekleed dan anders,” erkent Lonbois. “Het zou absoluut niet zo mogen zijn, maar blijkbaar zet dat een doelwit op je rug.”
**Onderzoek naar homofobie loopt vertraging op**
De vraag hoe groot het probleem van homofoob geweld in Brussel precies is, blijft moeilijk te beantwoorden. Verschillende Brusselse instanties – Equal.Brussels, Safe.Brussels en het Brusselse RainbowHouse – zijn enkele jaren geleden gestart met een signaleringsproject om getuigenissen van homofoob geweld te verzamelen.
“De bedoeling is om een beter zicht te krijgen op hoe dat ontstaat, wie de daders en slachtoffers zijn, in welke omstandigheden het gebeurt en op welke plekken,” legt Christelle Borms van het RainbowHouse uit. Het project loopt echter vertraging op door het uitblijven van een Brusselse regering, waardoor concrete data nog nauwelijks beschikbaar zijn.
**Stijgende trend bij jongeren**
Dat er wel degelijk een probleem is met homofobie, blijkt uit onderzoek van het Jeugdonderzoeksplatform (JOP). Hun grootstedelijke monitor toont tussen 2018 en 2023 een sterke stijging van homofobie bij jongeren in alle regio’s, inclusief de steden.
“Jongeren in Gent, Brussel en Antwerpen scoren respectievelijk 2,8, 3,2 en 3,2 op 10 op de schaal die homofobie meet,” verklaart onderzoeker Fien Pauwels. “Voor jongeren in de rest van Vlaanderen is dat 2,9.” De stijging is vooral merkbaar bij jonge mannen die opleidingen volgen gericht op directe tewerkstelling op de arbeidsmarkt.
**Oorzaken en achtergronden**
De homofobiescore is het hoogst bij jongeren met een niet-Belgische nationaliteit of van wie één of beide ouders niet-Belg zijn. Religieuze overtuigingen spelen daarbij een rol, evenals jongeren met een Oost- of Zuid-Europese achtergrond waar homofobe opvattingen vaak populair zijn. Belangrijk is echter dat homofobie bij beide groepen, Belgen en niet-Belgen, in gelijke mate is gestegen.
Bij çavaria, de koepel van LGBTQ+-organisaties, wijzen ze vooral naar de zogenaamde ‘manosfeer’, waar online en op sociale media een bepaalde vorm van mannelijkheid wordt gepromoot. Deze filosofie slaat aan bij een groep jongens.
Volgens beleidsmedewerker welzijn Olivia Wittock is de hogere incidentie in steden ook een gevolg van zichtbaarheid: “In steden zijn er meer queerevents, sommige steden zoals Brussel hebben ook gaybuurten. Die grotere zichtbaarheid roept jammer genoeg ook een tegenreactie op.”
**Oproep tot actie**
Naast het belang van gesprekken met homofobe jongeren en het promoten van verschillende vormen van mannelijkheid, doet slachtoffer Mathieu Lonbois een persoonlijke oproep: “Het mag niet alleen ‘queers beschermen queers’ zijn. Het is superbelangrijk dat ook niet-queer personen hun stem laten horen.”
Hij roept op tot actie tijdens de eindejaarsfeesten: “Als je aan de familiedis iets hoort wat niet aanvaardbaar is, of dat nu homofoob, seksistisch of racistisch is: spreek je uit. Blijf niet stil omdat het makkelijker is, maar kijk in de spiegel en bedenk: doe ik wel genoeg? Alleen zo kunnen we misschien echt vooruitgang boeken.”
**Conclusie**
De recente incidenten in Brussel illustreren een zorgwekkende trend van toenemende homofobie, vooral bij jongeren. Terwijl onderzoek naar de precieze omvang wordt belemmerd door politieke vertragingen, tonen beschikbare studies een duidelijke stijging aan. De combinatie van toegenomen zichtbaarheid van de LGBTQ+-gemeenschap en online radicalisering van bepaalde groepen jongeren creëert een explosieve situatie die om dringende actie vraagt – niet alleen van overheden en organisaties, maar van de hele samenleving.