Bron: NOS Algemeen | Methode: Herschreven
Origineel: “Oudste bewoner Apenheul dood, slingeraap Pepi (57)”
De oudste bewoner van de Apenheul in Apeldoorn is dood. Op oudejaarsdag stierf de 57-jarige slingeraap Pepi. Het dierenpark zegt dat de slingeraap een "onuitwisbare indruk" heeft achtergelaten op "vele dierverzorgers, gidsen en bezoekers". Colombiaanse slingerapen zoals Pepi worden volgens…
Het nieuwe jaar begon met droevige tijdingen voor Apenheul in het Nederlandse Apeldoorn. Op de laatste dag van 2024 overleed Pepi, de oudste bewoonster van het dierenpark. De 57-jarige Colombiaanse slingeraap had een uitzonderlijk lang leven gehad en laat volgens het dierenpark een “onuitwisbare indruk” na bij “vele dierverzorgers, gidsen en bezoekers”.
**Een leven van meer dan een halve eeuw**
Pepi’s levensverhaal is er een van buitengewone duurzaamheid. De slingeraap vestigde zich in 1972 in Apenheul, slechts een jaar na de opening van het gerenommeerde dierenpark. Gedurende vijf decennia vormde zij een vertrouwd gezicht voor generaties bezoekers en medewerkers.
Het dierenpark benadrukt dat Pepi met haar 57 levensjaren een “extreem hoge leeftijd” bereikte. Ter vergelijking: Colombiaanse slingerapen zoals Pepi worden in hun natuurlijke habitat gemiddeld slechts 25 jaar oud. Dit betekent dat de bejaarde primaat meer dan dubbel zo oud werd als haar soortgenoten in het wild zouden worden.
**Herkenbare verschijning**
Voor wie Pepi kende, was zij gemakkelijk te herkennen aan haar karakteristieke uiterlijk. Het dierenpark beschrijft hoe bezoekers haar konden identificeren “aan haar wiebelige loopje en de kale plek op haar hoofd”. Deze fysieke kenmerken maakten van haar een unieke persoonlijkheid binnen de Apenheul-gemeenschap.
De hoge leeftijd van Pepi was de laatste jaren echter wel merkbaar geworden. Net zoals bij mensen, ging ook bij deze bijzondere slingeraap het ouder worden gepaard met bepaalde fysieke veranderingen en behoeften. Het dierenpark merkte op dat “de laatste jaren trok ze zich iets vaker terug om de rust op te zoeken en ook haar gehoor ging achteruit.”
**Levend erfgoed**
Pepi’s overlijden markeert het einde van een tijdperk voor Apenheul. Als een van de allereerste bewoners van het park was zij getuige van de volledige ontwikkeling en groei van de instelling. Haar aanwezigheid vormde een levende verbinding met de vroege geschiedenis van het dierenpark, dat sinds 1971 duizenden bezoekers heeft verwelkomd.
Voor de dierverzorgers en gidsen die jarenlang met Pepi werkten, betekent haar overlijden het verlies van een bijzondere collega. Hun dagelijkse routine zal voortaan anders zijn zonder de aanwezigheid van deze opmerkelijke slingeraap die zo lang deel uitmaakte van het parkgebeuren.
**Nieuw leven in GaiaZOO**
Terwijl Apenheul rouwt om het verlies van zijn oudste bewoonster, brengt het nieuwe jaar ook goed nieuws uit de Nederlandse dierentuinwereld. In GaiaZOO in Kerkrade werd op nieuwjaarsdag – precies een dag na Pepi’s overlijden – een westelijke laaglandgorilla geboren.
Het contrast tussen de gebeurtenissen in beide dierenparken illustreert de cyclus van het leven die inherent is aan het werk van zoölogische instellingen. Waar het ene park afscheid neemt van een lang leven, viert het andere de komst van nieuw leven.
GaiaZOO meldt dat zowel de gorillamoeder als het jong het goed maken na de geboorte. Voor bezoekers is er al snel goed nieuws: “Het jong is inmiddels al regelmatig goed te zien voor bezoekers”, aldus het dierenpark.
**Betekenis voor de dierentuinwereld**
Pepi’s uitzonderlijk lange leven werpt ook licht op de ontwikkelingen in dierenverzorging en veterinaire zorg in moderne dierentuinen. Het feit dat zij meer dan dubbel zo oud werd als haar soortgenoten in het wild, getuigt van de vooruitgang die geboekt is in het begrip van de behoeften van primaten in gevangenschap.
Haar verhaal toont aan hoe dierentuinen kunnen fungeren als toevluchtsoorden waar dieren niet alleen overleven, maar ook kunnen floreren en een leeftijd bereiken die in het wild ondenkbaar zou zijn. Dit aspect van het werk van moderne zoölogische instellingen draagt bij aan hun rol in natuurbehoud en educatie.
**Een blijvende herinnering**
Met het overlijden van Pepi verliest de Nederlandse dierentuinwereld een van haar meest bijzondere bewoners. Haar verhaal – van jonge nieuwkomer in 1972 tot eerbiedwaardige oudste bewoonster in 2024 – vormt een testament van de evolutie van dierenverzorging en de duurzame impact die individuele dieren kunnen hebben op de mensen die voor hen zorgen en hen bezoeken.
Voor Apenheul begint 2025 met de uitdaging om verder te gaan zonder hun iconische slingeraap, terwijl haar nalatenschap van meer dan een halve eeuw zorg en verbinding met bezoekers zal voortleven in de herinneringen van allen die haar hebben gekend.