Bron: VRT NWS | Methode: Herschreven
Origineel: “Linde (31) uit Koksijde krijgt tientallen racistische reacties op zoekertje voor huisgenoot in Westhoek: "Ik viel van mijn stoel"”
Linde Clauw (31) uit Koksijde is overspoeld door racistische en seksistische reacties nadat ze een zoekertje op Facebook zette waarin ze op zoek gaat naar een huisgenoot in de Westhoek. "Ik viel van mijn stoel", zegt ze. "Ik kreeg de…
Een simpel zoekertje op Facebook voor een huisgenoot in de Westhoek mondde uit in een golf van racistische en seksistische reacties voor Linde Clauw (31) uit Koksijde. De jonge vrouw, die op zoek was naar een eigen stek in de regio, werd overspoeld door ongepaste berichten van voornamelijk oudere mannen.
**Onverwachte reacties op zoekertje**
Linde Clauw woont momenteel bij haar vader in Koksijde en wilde graag een eigen woonplek vinden, ergens in de Westhoek. Daarom besloot ze een zoekertje te schrijven en dit te plaatsen in verschillende Facebookgroepen voor de regio. Wat volgde, had ze niet zien aankomen.
“Ik kreeg de ene na de andere wansmakelijke reactie binnen”, vertelt Linde. “Ze vragen me of ik bij hen in bed wil gaan liggen, of ik op zoek ben naar meer, en of ik Filipijns ben. Dat had ik niet zien aankomen. Ik viel eigenlijk van mijn stoel.”
De reacties kwamen voornamelijk van oudere mannen, die blijkbaar een heel andere interpretatie gaven aan haar zoekertje. “Ze vragen me of ik met hen in Nederland of Spanje wil gaan wonen”, getuigt Linde geschokt. “Ik ben echt geschrokken. Ik dacht dat ik niets mis kon doen met een bericht waarin ik gewoon wilde informeren.”
**Positieve ervaringen uit het verleden**
Voor Linde was dit een ontluisterende ervaring, vooral omdat ze in het verleden goede ervaringen had opgedaan met cohousing. “Ik heb ooit al aan cohousing gedaan, in Brugge en Gent. Dat waren allemaal fijne ervaringen”, vertelt ze. “Dat ik nu zulke vreselijke reacties krijg, deed me eigenlijk van mijn stoel vallen.”
Het zoekertje dat Linde had opgesteld, was uitgebreid en specifiek. Ze beschreef heel duidelijk waar ze naar op zoek was, onder meer een tuin omdat ze katten heeft. Deze specifieke eisen werden door sommigen als pretentieus bestempeld.
“Mijn uitgebreide bericht was gewoon een manier om snel de juiste mensen te vinden”, verdedigt Linde haar aanpak. “Wie zich niet in mijn bericht vindt, kan toch gewoon beslissen om niet te reageren? Je hoeft toch niet allerlei dingen naar mijn hoofd te slingeren?”
**Herkenbaar patroon van discriminatie**
Voor Linde zijn de racistische reacties op haar zoekertje geen geïsoleerd incident. Ze heeft vaker te maken gehad met vooroordelen en discriminatie vanwege haar uiterlijk.
“Het is niet de eerste keer dat ik met racisme en seksisme te maken krijg”, bekent ze. “Soms krijg ik vragen uit nieuwsgierigheid, maar veel vaker moet ik me verantwoorden voor wie ik ben en vanwaar ik afkomstig ben. Maar dat is toch helemaal niet zo belangrijk?”
Linde is opgegroeid in Lo-Reninge en woont nu bij haar vader in Koksijde, maar wordt regelmatig aangesproken op haar uiterlijk. “Dat ik altijd maar word aangesproken op mijn uiterlijk, geeft me het gevoel dat mijn Vlaamse identiteit in vraag wordt gesteld”, legt ze uit.
Tijdens de coronacrisis kreeg dit vooroordeel nog een extra dimensie. “Tijdens de coronacrisis liepen sommige mensen in een brede boog om me heen, omdat ze dachten dat ik een toerist uit China was”, vertelt Linde.
**Zoektocht gaat verder, maar met aanpassingen**
Ondanks de negatieve ervaringen geeft Linde haar zoektocht naar een huisgenoot niet op. Wel past ze haar strategie aan na de vele ongepaste reacties die ze ontving.
“Al ga ik nu wel vooral op zoek naar een vrouw, tussen de 25 en de 40 jaar”, verklaart ze. “Een man als huisgenoot zou ik alleen zien zitten als we gemeenschappelijke vrienden hebben. Maar ik blijf geloven in de goedheid van de mens.”
**Maatschappelijke reflectie**
Het verhaal van Linde Clauw werpt een licht op de discriminatie waarmee mensen met een andere etnische achtergrond nog altijd geconfronteerd worden in Vlaanderen. Een eenvoudig zoekertje voor huisvesting leidde tot een confrontatie met racisme en seksisme, wat toont dat vooroordelen nog steeds diep geworteld zijn in bepaalde delen van de samenleving.
Haar ervaring illustreert hoe online platforms zoals Facebook kunnen worden misbruikt voor discriminerende uitingen, en hoe dit impact heeft op het dagelijkse leven van mensen die gewoon op zoek zijn naar een woonplek.
Linde’s vastberadenheid om ondanks alles haar zoektocht voort te zetten, getuigt van een veerkracht die hopelijk beloond zal worden met een geschikte huisgenoot die haar respecteert om wie ze is: een jonge Vlaamse vrouw op zoek naar een thuis in de Westhoek.