Vanaf de eerste helft van 2026 staan ongeveer 5.200 werkzoekenden in Limburg voor een zware beproeving: zij riskeren hun werkloosheidsuitkering te verliezen door de nieuwe regelgeving van de regering-De Wever die de werkloosheidsduur beperkt tot maximum twee jaar.
De cijfers, opgevraagd door POM Limburg bij de VDAB, tonen een verontrustend beeld. Van alle Limburgse werkzoekenden behoort ongeveer 19 procent tot deze risicogroep, wat overeenstemt met het Vlaamse gemiddelde. Bijzonder zorgwekkend is dat meer dan vier op de tien van deze langdurig werklozen kampt met een arbeidsbeperking.
Arbeidsbeperking speelt grote rol
Het aandeel mensen met een arbeidsbeperking onder de langdurig werklozen ligt in Limburg opvallend hoger dan elders in Vlaanderen: 42 procent tegenover een gemiddelde van 33 procent. Joris Philips van de VDAB wijt dit verschil aan de vergrijzing die sterker doorweegt in de provincie.
“Een arbeidsbeperking omvat een breed spectrum van uitdagingen die de toegang tot de arbeidsmarkt bemoeilijken”, verduidelijkt Philips. “Het betreft zowel mentale als fysieke beperkingen, waardoor deze groep extra kwetsbaar is. Oudere werkzoekenden ondervinden vaak meer drempels bij het zoeken naar werk.”
De getroffen groep bestaat voornamelijk uit mensen in de leeftijd van 40 tot 60 jaar, waarbij bijna de helft een laag opleidingsniveau heeft. Dit patroon komt overeen met de situatie in de rest van Vlaanderen.
Maatwerkbedrijven bieden perspectief
Om deze kwetsbare groep te ondersteunen, zet de VDAB in op intensieve begeleiding via de sociale economie en gespecialiseerde maatwerkbedrijven. Een voorbeeld hiervan is Bewel, een Limburgs maatwerkbedrijf dat ongeveer 1.900 mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt tewerkstelt.
Liesbeth Gerrit, directeur tewerkstelling bij Bewel, licht hun aanpak toe: “Mensen met een maatwerkticket doorlopen eerst onze leerfabriek waar we hen trainen in essentiële vaardigheden zoals discipline, samenwerking en technische competenties. Dit geeft hen het nodige zelfvertrouwen om succesvol aan de slag te gaan.”
Het werk bij Bewel is divers en richt zich op praktische vaardigheden: van verpakkingsactiviteiten en zeefdruk tot het assembleren van elektrische fietsen en elektriciteitskasten. De organisatie past de werkuren aan individuele mogelijkheden aan, van halftijds tot voltijds werk.
Kleinere gemeenten zwaarst getroffen
Hoewel grote steden zoals Hasselt (603 getroffen werkzoekenden) en Genk (528) in absolute cijfers meer impact ondervinden, is de relatieve impact het grootst in kleinere gemeenten. In Voeren verliest een kwart van alle werklozen hun uitkering, terwijl dit in Hamont-Achel meer dan 23 procent betreft.
Beide gemeenten bereiden zich voor op de toestroom. Hamont-Achel heeft al een extra medewerker aangeworven voor het OCMW. Schepen Serge Vanderlinden (CD&V Plus) nuanceert wel: “Bij eerdere golven vroeg slechts vier op de tien mensen een leefloon aan, en maar één persoon kwam daar effectief voor in aanmerking.”
Ook Voeren voelt de druk. Burgemeester Joris Gaens (Voerbelangen) geeft toe dat er eigenlijk extra personeel nodig is om de verwachte werklast op te vangen, bovenop de vervanging van een vertrokken medewerker.
