Een man uit Jemen die asiel heeft gekregen in Nederland, heeft bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens een zaak aangespannen om ook zijn twee andere vrouwen en hun kinderen naar Nederland te halen. Polygamie is in Nederland wettelijk niet toegestaan, maar via een juridische omweg probeert de man de regels te omzeilen.
Zo verrot is het asielsysteem in Nederland: "Een man uit Jemen heeft asiel aangevraagd met 1 van zijn 3 vrouwen en 8 kinderen bij zijn 1e vrouw. Bij het Europees hof voor de rechten van de mens heeft hij nu geclaimd dat hij ook zijn andere 2 vrouwen en kinderen wil ophalen."… pic.twitter.com/iTfXDlws0g
— Strijder124 (@Strijder124) November 7, 2025
Man met drie vrouwen vraagt asiel aan met één vrouw
De man vroeg asiel aan in Nederland samen met één van zijn drie vrouwen en zijn acht kinderen bij die eerste vrouw. Die aanvraag werd ingewilligd, waarna het gezin zich in Nederland vestigde. Polygamie — het gelijktijdig hebben van meerdere huwelijkspartners — is in Nederland wettelijk verboden, waardoor de andere twee vrouwen in eerste instantie niet konden volgen.
De situatie werd breder bekend via een video die viraal ging op sociale media, waarin twee mannen de zaak bespreken. In het gesprek klinkt duidelijke verontwaardiging: “Als dit zich doorzet, dan krijgen straks alle mensen met vijf, zes, zeven huwelijken die allemaal deze kant op komen. Dan wordt het heel druk. Nareis op nareis op nareis.”
Procedure bij Europees Hof voor de Rechten van de Mens
De man stapte naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in Straatsburg om alsnog te bewerkstelligen dat zijn andere twee vrouwen en de bij hen geboren kinderen naar Nederland kunnen overkomen. Het beroep steunt op het recht op gezinsleven, dat is verankerd in artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. De man betoogt dat zijn kinderen recht hebben op contact met hun moeder.
Nederland heeft polygame huwelijken die in het buitenland zijn gesloten tot op heden niet erkend voor nareisdoeleinden. Toch biedt de route via de kinderen juridisch een opening: als de kinderen — die als eerstegraads familielid wél voor nareis in aanmerking kunnen komen — eenmaal in Nederland zijn, kunnen zij vervolgens een aanvraag indienen om hun moeder bij zich te laten komen. Op die manier kunnen de vrouwen alsnog Nederland binnenkomen, zonder dat de polygame relatie formeel hoeft te worden erkend.
Juridische omweg via de kinderen
In de besproken zaak wordt die constructie als volgt uitgelegd: “Eerst haalt hij de kinderen hierheen. Dat zou dan wel mogen. En dan doet hij voor die kinderen een aanvraag voor hun moeder, om hun moeder erbij te halen. Zo kan hij die regels omzeilen.” Het is een werkwijze waarbij de kinderen als juridisch anker fungeren voor de nareis van de moeders.
Critici wijzen erop dat dit scenario illustreert hoe bestaande juridische beschermingsmechanismen, bedoeld om gezinnen niet te scheiden, kunnen worden ingezet op manieren die haaks staan op de Nederlandse wetgeving omtrent huwelijk en gezinsvorming. In de virale video klinkt het oordeel hard: “Er zijn wel een paar advocaten die eraan verdienen. Die hem helpen natuurlijk.”
Breed maatschappelijk debat over nareis en polygamie
De zaak raakt aan een bredere maatschappelijke discussie in Nederland en België over gezinshereniging — ook wel ‘nareis’ genoemd — en de grenzen van het asiel- en migratierecht. Tegenstanders van de huidige regelgeving stellen dat het systeem te kwetsbaar is voor misbruik en dat de druk op huisvesting, onderwijs en sociale voorzieningen toeneemt wanneer grote gezinnen via nareis worden herenigd.
Voorstanders van ruimhartig gezinsherenigingsbeleid benadrukken daarentegen het fundamentele recht op gezinsleven. Zij wijzen erop dat kinderen niet de dupe mogen worden van een huwelijksvorm die weliswaar in Nederland verboden is, maar in het land van herkomst legaal was. Het EHRM heeft in het verleden uitspraken gedaan die lidstaten verplichten om gezinshereniging in bepaalde omstandigheden toe te staan, ook wanneer dat politiek gevoelig ligt.
Politieke reacties en viraal bereik
De tweet van het account Strijder124 waarin de zaak werd beschreven, bereikte in korte tijd ruim 227.000 impressies, met bijna 2.900 likes, 771 retweets en 53 citaattweets. De post vatte de situatie samen als: “Zo verrot is het asielsysteem in Nederland.” De reacties onder de post weerspiegelen de gepolariseerde stemming: een deel van de gebruikers deelt de verontwaardiging, terwijl anderen vraagtekens plaatsen bij de framing en de juridische nuances benadrukken.
In Nederland staat de discussie over nareis al langer hoog op de politieke agenda. De huidige Nederlandse coalitie heeft strengere maatregelen aangekondigd om gezinshereniging te beperken, maar stuit daarbij op Europese verplichtingen en rechterlijke uitspraken. De zaak van de Jemenitische man illustreert precies het spanningsveld waarbinnen beleidsmakers opereren: nationaal beleid botst op Europese mensenrechtennormen, en advocaten vinden de juridische ruimte die daartussen bestaat.
Geen precedent, wel een signaal
Juridische experts benadrukken dat één zaak bij het EHRM niet automatisch als precedent geldt voor alle vergelijkbare gevallen, maar dat een uitspraak ten gunste van de eisende partij de deur wel verder op een kier kan zetten voor soortgelijke procedures. De uitkomst van deze zaak wordt daarom door zowel voor- als tegenstanders van het huidige migratiebeleid nauwlettend gevolgd. Vooralsnog is er geen definitieve uitspraak van het Hof bekend.
