Drie concrete redenen voor remigratie
Blommestijn somt drie hoofdredenen op waarom remigratie urgent is. Demografisch wijst ze op de snelle bevolkingsverandering door massale instroom en hogere geboortecijfers onder niet-westerse migranten. Financiëel kost een gemiddelde asielmigrant de samenleving 375.000 euro, met uitschieters tot 800.000 euro voor migranten uit de Hoorn van Afrika. Cultureel wijst ze op onverenigbare waarden, vooral bij aanhangers van de islam, die leiden tot meer verkrachtingen, mesaanvallen en moorden.
Demografische realiteit
Zonder remigratie en stoppen van de instroom zullen autochtone Nederlanders volgens ongunstige prognoses vanaf de tweede helft van deze eeuw een minderheid vormen. Dit is geen abstracte theorie, maar een meetbare trend die al decennia zichtbaar is door ongecontroleerde migratie uit vooral islamitische landen.
Financiële onhoudbaarheid
De kosten voor de verzorgingsstaat zijn niet meer op te brengen. Sociale huurwoningen verdwijnen, het zorgsysteem raakt overbelast en de belastingdruk stijgt. Dit raakt vooral de lagere en middenklasse die de rekening betalen voor een beleid dat integratie faalt te garanderen.
Culturele onverenigbaarheid
De grootste uitdaging ligt in de culturele component. Migratie uit niet-westerse landen, met name waar de islam dominant is, brengt fundamenteel andere opvattingen over vrouwen, vrijheid en recht mee. Dit uit zich concreet in stijgende criminaliteitscijfers op het gebied van seksueel geweld en messensteekpartijen.
Publieke steun groeit
Een Eén Vandaag-onderzoek uit 2025 toonde dat 70 procent van de Nederlanders remigratie steunt. Wat vroeger als radicaal werd afgedaan, is nu mainstream onder de bevolking. De politiek blijft echter achter door grenzen niet effectief te bewaken.
Achtergrond: decennia open grenzen
Sinds de jaren negentig en vooral na 2015 is Nederland overspoeld door asielmigratie uit islamitische landen. Partijen als VVD en D66 voerden een beleid van ruimhartige opvang zonder strenge eisen aan integratie of loyaliteit aan westerse waarden. Dit leidde tot parallelle samenlevingen waar sharia-invloeden zichtbaar zijn.
Islamitisch fundamentalisme als kernprobleem
De culturele kloof is vooral groot bij migranten uit islamitische achtergrond. Religieus fundamentalisme brengt opvattingen mee over ongelijkheid tussen man en vrouw, apostasie en homoseksualiteit die haaks staan op de Nederlandse rechtsstaat. Dubbele standaarden in de politiek – strenge eisen voor eigen burgers, maar coulance voor nieuwkomers – verergeren het probleem.
Remigratie Summit 2026
De discussie vond plaats in de context van de Remigration Summit 2026. Hier werd openlijk gesproken over het terugsturen van mensen die zich niet aanpassen of een bedreiging vormen voor de samenleving. De studio-uitzending toonde een panel met meerdere sprekers rond een moderne tafel met “REMIGRATION SUMMIT 2026” op de schermen.
Remigratie is niet extreem. Het is noodzakelijk om ons land leefbaar te houden en decennia van open grenzen-beleid te corrigeren.
Als we niet inzetten op remigratie zijn Nederlanders vanaf de tweede helft van deze eeuw een minderheid in eigen land. pic.twitter.com/m96eW2CP1Q
— Raisa Blommestijn (@rblommestijn) June 2, 2026
Politieke hypocrisie
Terwijl de bevolking al jaren waarschuwt, blijven mainstream partijen remigratie als extreem bestempelen. Dit terwijl de feiten – overlast, kosten en criminaliteit – zich opstapelen. Islamkritische stemmen worden vaak gemarginaliseerd, terwijl de problemen juist door islamitisch fundamentalisme worden gevoed.
Concrete oplossingen
Remigratie betekent niet alleen vrijwillig vertrek stimuleren, maar ook gedwongen uitzetting van criminele niet-ingeburgerden en het intrekken van verblijfsvergunningen bij misbruik van het systeem. Landen van herkomst moeten verantwoordelijk worden gehouden.
Internationale context
Vergelijkbare debatten spelen in Italië, Frankrijk en Denemarken. Daar groeit het besef dat multiculturele experimenten met grote groepen uit incompatibele culturen zijn mislukt. Nederland loopt achter maar kan nog bijsturen.
Toekomstperspectief
Zonder remigratie en strenge grenzen verdwijnt de Nederlandse identiteit en leefbaarheid. De keuze is duidelijk: of de realiteit onder ogen zien en actie ondernemen, of doorgaan met een beleid dat het land onherkenbaar maakt.
Conclusie
Raisa Blommestijn verwoordt wat steeds meer Nederlanders denken: remigratie is geen extremisme, maar een noodzakelijke correctie op decennia falend beleid. De tijd van ontkennen is voorbij.
