Na meer dan dertig jaar lijken de moorden op de elfjarige Kim Dehenauw en haar achtjarige broertje Ken uit 1996, en die op Tania Van Kerkhoven uit 1991, eindelijk een belangrijke wending te nemen. Forensisch onderzoek heeft uitgewezen dat hetzelfde DNA-profiel voorkomt in beide dossiers, alsook in twee verkrachtingszaken uit de jaren negentig.
Decennialang speurwerk in stoffige kelders
Karolien Van Dijck, forensisch adviseur bij het Nationaal Instituut voor Criminalistiek en Criminologie (NICC), legt uit hoe intensief dit onderzoek verloopt. “We moeten die oude dossiers letterlijk uit stoffige kelders ophalen en elk document grondig doorlezen. Het is zoeken naar een speld in een hooiberg”, vertelt ze. De doorbraak kwam er na twee jaar intensief teamwork tussen het NICC, de politie en het Antwerpse parket.
Moderne DNA-technieken maken verschil
De huidige DNA-technologie is veel gevoeliger dan in de jaren negentig, waardoor onderzoekers nu bruikbare profielen kunnen opstellen uit veel kleinere sporen. Uit oude bewijsstukken konden de experts een enkelvoudig DNA-profiel samenstellen dat vervolgens een match opleverde in de databank. “DNA is goud waard, maar het is niet onuitputtelijk”, waarschuwt Van Dijck. “Elke analyse verbruikt een deel van het beschikbare materiaal.”
Nog geen naam bij het DNA-profiel
Hoewel dit een belangrijke wending betekent, is de zaak nog niet opgelost. Het DNA-profiel komt niet overeen met bestaande profielen in de databanken, wat betekent dat de identiteit van de verdachte nog onbekend blijft. Speurders nemen momenteel DNA-stalen af van personen die destijds in de dossiers voorkwamen maar nog niet getest werden.
Opvallend is dat het DNA-profiel na 1994 nergens meer opduikt in andere zaken. “Misschien heeft hij geen sporen meer achtergelaten, misschien zijn die niet teruggevonden, of misschien is hij overleden”, speculeert Van Dijck over de mogelijke verklaringen.
Blauwdruk voor andere cold cases
De aanpak in deze gekoppelde zaken geldt als pilootproject voor toekomstig onderzoek naar oude, onopgeloste misdrijven. “Mensen hebben recht op antwoorden, hoe lang ze er ook al op wachten”, benadrukt Van Dijck. Toch waarschuwt ze dat niet alle cold cases oplosbaar zullen zijn met de huidige technieken.
Het onderzoek gaat verder, met de hoop dat er binnenkort een naam kan geplakt worden op het beruchte DNA-profiel dat vier families al decennia wachten op gerechtigheid.
