Bron: Phys.org | Methode: Herschreven
Origineel: “First evidence of lost-wax casting for silver in Bronze Age Western Europe uncovered”
In a recent study, Dr. Linda Boutoille uncovered the first evidence of lost-wax casting of silver objects in Bronze Age Iberia and, to date, Western Europe. Published in the Oxford Journal of Archaeology, the study examines an unusual silver bangle…
Een baanbrekende archeologische ontdekking werpt nieuw licht op de geavanceerde metalurgische technieken die al tijdens de Bronstijd in West-Europa werden toegepast. Dr. Linda Boutoille heeft het allereerste bewijs ontdekt van de verloren-was-gietkunde toegepast op zilveren objecten in het Bronstijd-Iberië, en bij uitbreiding in heel West-Europa.
Het onderzoek, dat onlangs werd gepubliceerd in het prestigieuze Oxford Journal of Archaeology, richt zich op een uitzonderlijke zilveren armband die al in 1884 werd opgegraven. Dit bijzondere artefact stamt uit de El Argar-cultuur, een belangrijke beschaving die floreerde tussen 2200 en 1550 voor Christus op het Iberisch schiereiland.
**Revolutionaire gietkunde**
De verloren-was-gietkunde, ook wel bekend als de cire perdue-techniek, is een uiterst verfijnde methode voor het vervaardigen van metalen objecten. Bij deze techniek wordt eerst een wasmodel van het gewenste object gemaakt, dat vervolgens wordt bedekt met klei of een ander vuurvast materiaal. Wanneer dit geheel wordt verhit, smelt de was weg en ontstaat er een holte waarin het gesmolten metaal kan worden gegoten. Het resultaat is een object met zeer fijne details en complexe vormen die met andere technieken vrijwel onmogelijk te realiseren zijn.
Hoewel deze techniek al langer bekend was voor andere metalen, vormt de ontdekking van Dr. Boutoille het eerste concrete bewijs dat deze geavanceerde methode ook voor zilver werd gebruikt in het West-Europa van de Bronstijd. Dit gegeven is van groot belang voor ons begrip van de technologische ontwikkeling en de ambachtelijke vaardigheden van deze vroege Europese culturen.
**De El Argar-cultuur**
De El Argar-cultuur, waar de armband uit stamt, was een van de meest ontwikkelde samenlevingen van het Bronstijd-Europa. Deze cultuur ontstond rond 2200 voor Christus en hield ongeveer 650 jaar stand, tot ongeveer 1550 voor Christus. De El Argar-gemeenschappen waren geconcentreerd in het zuidoosten van het huidige Spanje en stonden bekend om hun geavanceerde sociale organisatie, hun indrukwekkende vestingwerken en hun verfijnde metalurgie.
De cultuur wordt gekenmerkt door een hiërarchische maatschappelijke structuur, met duidelijke verschillen in rijkdom en status die zichtbaar zijn in de begrafenispraktijken en grafgiften. Metalen objecten, waaronder wapens, werktuigen en sieraden, speelden een belangrijke rol als statussymbolen en handelsartikelen.
**Historische context van de ontdekking**
Het is opmerkelijk dat de armband die centraal staat in Dr. Boutoille’s onderzoek al meer dan anderhalve eeuw geleden werd ontdekt. In 1884, tijdens de begindagen van de moderne archeologie, werd dit zilveren sieraad opgegraven zonder dat men destijds de werkelijke betekenis ervan kon inschatten. Pas nu, dankzij moderne onderzoekstechnieken en een dieper begrip van oude metalurgische processen, kunnen wetenschappers de ware waarde van deze vondst erkennen.
Deze situatie illustreert hoe archeologische collecties voortdurend nieuwe geheimen kunnen onthullen naarmate onze onderzoeksmethoden en kennis zich ontwikkelen. Objecten die decennialang in museumdepots hebben gelegen, kunnen plotseling van cruciaal belang blijken voor ons begrip van het verleden.
**Wetenschappelijke impact**
De publicatie in het Oxford Journal of Archaeology, een van de meest gerespecteerde tijdschriften op het gebied van archeologie, onderstreept het belang van Dr. Boutoille’s ontdekking. Het onderzoek draagt bij aan een groeiend inzicht in de complexiteit en verfijning van Bronstijd-samenlevingen, die lange tijd werden onderschat.
De ontdekking heeft mogelijk bredere implicaties voor ons begrip van technologische overdracht en culturele uitwisseling in het prehistorische Europa. Het feit dat zulke geavanceerde technieken al zo vroeg werden toegepast, suggereert een niveau van specialisatie en kennis dat wijst op uitgebreide netwerken van ambachtslieden en handelaars.
**Betekenis voor de archeologie**
Deze vondst opent nieuwe perspectieven voor verder onderzoek naar de metallurgische tradities van de Bronstijd. Het is mogelijk dat vergelijkbare technieken ook elders in West-Europa werden toegepast, maar tot nu toe over het hoofd zijn gezien of verkeerd zijn geïnterpreteerd.
Dr. Boutoille’s werk toont aan hoe belangrijk het is om bestaande collecties opnieuw te bestuderen met moderne technieken en frisse blikken. Het benadrukt ook de waarde van interdisciplinair onderzoek, waarbij archeologische expertise wordt gecombineerd met kennis van metalurgie en materiaalwetenschap.
Het onderzoek van Dr. Boutoille markeert een mijlpaal in ons begrip van de technologische ontwikkeling in het prehistorische Europa en zal ongetwijfeld aanleiding geven tot verder onderzoek naar de verfijnde ambachtelijke tradities van onze voorouders.